Het ontstaan en de geschiedenis van de Contact Oud Mariniers schietvereniging afdeling Rotterdam

Inleiding

De Contact Oud Mariniers schietverenging afdeling Rotterdam is opgericht door een aantal leden van het Contact Oud Mariniers afdeling Rotterdam. Hieronder wordt eerst beschreven hoe de afdeling Rotterdam van het Contact Oud Mariniers (hierna: COM) is ontstaan en vervolgens hoe onze huidige schietvereniging is opgericht.

Het prille begin

De vereniging COM afdeling Rotterdam is de oudste afdeling van het COM. In de jaren 1949-1950 opereerde in Rotterdam eerst een Contactgroep Oud Mariniers (een club van Oud Mariniers oorlogsvrijwilligers) onder voorzitterschap van de heer Seelen. De doelstelling van het COM was, een band te smeden met alles wat marinier geweest is, onder het mom van "eens marinier altijd marinier". Er werd van alles georganiseerd, zoals kaart-, biljard- en toneelavonden. De contactgroep fuseerde in 1950 met het Contact Oud Mariniers dat al eerder in 1949 werd opgericht en dat wij nu kennen als het landelijke COM.

Op 1 februari 1950 werd de afdeling Rotterdam van het COM officieel opgericht. Om de afdeling bij elkaar te houden werd er van alles geprobeerd. Vaste prik was natuurlijk ieder jaar rond de datum van de Korpsverjaardag (10 december) de reünie in de Van Genthkazerne. Het aantal bezoekers van zo’n reünie in die tijd was 500 tot 600 personen. Men kon zich amper bewegen. Zoals gezegd, was er een klaverjasclub, een toneelclub, een biljartclub en later ook ….. een  schietclub.

De eerste stappen van de “schietclub”

De schietclub kwam vóór 1955 te hooi en te gras bij elkaar. Schietvereniging De Vrijheid in Rotterdam organiseerde jaarlijks een scherpschutterwedstrijd. Aan deze wedstrijden werd door door de schutters van de schietclub altijd in grote getale deelgenomen. Onze ploegen werden dan samengesteld uit leden van de COM afdeling Rotterdam.

Ondanks dat men er zonder oefening vooraf naar toe ging namen die “bokkenpoten” regelmatig de eerste prijs mee naar huis of eindigden in ieder geval in de hoogste regionen.

Het enthousiasme voor het schieten groeide door de bevredigende resultaten. Om die reden werden in 1955 de eerste schuchtere stappen gezet om in de COM afdeling Rotterdam een heuse onderafdeling “schieten” op te richten. Als voorbeeld gold de genoemde schietvereniging De Vrijheid. Er werd een babbeltje gemaakt met de toenmalige commandant van de Van Ghentkazerne die het advies gaf om één en ander te regelen met het Ministerie van Defensie om, op grond van zogenaamde “weerbaarheid", toestemming te krijgen om M-1' s en munitie van het Korps Mariniers te mogen gebruiken.  Dit bleek voor ons geen probleem want de Secretaris-generaal voor de Marine was een oud-marinier die na één telefoontje alles voor ons regelde.

Als er een schietoefening werd gehouden verzamelden de oud-mariniers zich bij de schietbaan. Daar kwam dan een truck uit de kazerne naar toe, met geweren en munitie plus een onderofficier met 4 mariniers die dienden als kuilpersoneel. De schietoefeningen vonden plaatsop het inmiddels afgebroken complex van de KSVR. Het oude gebouw moest wijken voor de aanleg voor de verbreding van de autosnelweg bij de plaatsing van de tweede Van Brienenoordbrug. Enkele foto’s van het oude complex kunt u overigens vinden in de fotogalerij elders op deze website.

Rob van Ammers was in 1955 al bestuurslid van de COM afdeling Rotterdam en aangezien hij in zijn actieve diensttijd wapen- en schietinstructeur was geweest, werd hij als voorzitter van de schietclub aangewezen. Het secretariaat en penningmeesterschap bleef gewoon bij de afdeling.

Let er goed op! Rotterdam had toen de eerste schietclub/vereniging van het hele COM !!!

In juni 1956 stelde de voorzitter een Reglement Schuttersvereniging COM afdeling Rotterdam vast.

Het oudste document is het schietregister gedateerd 15 juni 1956, dat na enig zoekwerk  boven water kwam. De officiële term voor schietregister was in die tijd volgens het opschrift "normatief register betreffende schietoefeningen met kleine wapens".

De eerste paar jaar was de belangstelling voor de schietclub goed te noemen. Alle oefenavonden en wedstrijden werden goed bezocht. Van de 50 leden die de afdeling toen telde, schoten er in het begin zo’n 20 tot 25 regelmatig of zelfs iedere week, en namen deel aan wedstrijden. In de zomer werd er op woensdag geschoten om een rondje pils en in de winter schoot men om een rookworst. In de loop der tijd (vanaf 1958) nam de belangstelling af. De opkomst van de TV en de caravan zorgden daar voor. Het kwam voor dat alleen het bestuur 's woensdags op de baan aanwezig was en gezien de baanhuur er in die tijd ook nogal flink in leunde en de leden vaak niet betaalden, had het bestuur besloten de schietclub te laten inslapen.

 Het ontstaan van de huidige vereniging

Medio 1961 zat Henk de Koning inmiddels in het bestuur van het COM afdeling Rotterdam. Hij porde Rob van Ammers op (nog steeds voorzitter van de slapende schietclub) om de schietclub weer leven in te blazen, omdat er inmiddels een paar enthousiaste maten waren die wilde schieten. Henk van der Ende (een inmiddels afgezwaaide miliciën, die in zijn diensttijd kampioen was op het militair geweer) nam ook steevast deel aan de schietwedstrijden. Rob van Ammers wist, de inmiddels gepensioneerde sergeant der mariniers, Chiel Harte te strikken voor een plaats in het bestuur van de afdeling schieten. De vier hierboven genoemde mannen en de later toegetreden Rinus Pols zijn het geweest die de schietclub tot een werkelijke vereniging van hebben gemaakt. Dat gebeurde als volgt.

Ieder jaar werd er, medio september, een wedstrijd georganiseerd door de "Bond van Oud Strijders". De organisatie was in handen van de heer van de Gaag, die tevens voorzitter was van de schietvereniging De Vrijheid Rotterdam. Het COM afdeling Rotterdam werd altijd uitgenodigd en het bestuur van de afdeling nam dan deel. Dit vond Henk van der Ende te weinig.

Via een advertentie in de "Houwe Zo" (het blad van het landelijk COM) werd er een oproep gedaan aan de maten om aan de wedstrijd deel te nemen. De verwachting was dat er wel zo'n 10 á 15 man op af zouden komen. Toen Henk van der Ende om 09.00 uur op de schietbaan kwam bleken er zo'n 60 maten gehoor te hebben gegeven aan de oproep. Er werd meteen het plan opgevat om een heuse schietvereniging op te richten. De nieuwe leden werden ter plaatse ingeschreven. Een tientje (guldens) inschrijfgeld en lid waren ze.

Er moet hierbij opgemerkt worden dat het schietgebeuren in Nederland nog geheel niet georganiseerd was. De K.N.S.A. (Koninklijke Nederlandse Schutters Associatie) bestond nog niet. Er waren alleen enkele landelijke operende schietverenigingen (de Luchtbond, de Jagersvereniging en De Vrijheid).

In het eerste half jaar werd het bestuur gevormd. Rob van Ammers, als deskundige, werd voorzitter en Henk van der Ende werd secretaris-penningmeester. Er was helemaal niets, geen wapens, geen munitie of kaarten en ze wisten eigenlijk niet precies wat te doen. Ze hebben toen maar weer bij de commandant van de Van Ghentkazerne aangeklopt en mochten daar weer geweren lenen. Men ging   schieten op de oude 12 mtr. banen in Kralingen. Eigenlijk mochten ze hier niet schieten, maar omdat "het Korps" er ook schoot werd dit oogluikend enige maanden toegestaan. We waren natuurlijk nog geen officiële schietvereniging. Ook bij de start van de schietvereniging liep het aantal deelnemers kort na de het begin terug. Hoofdzakelijk omdat de meesten van (ver) buiten Rotterdam kwamen.

In "Houwe Zo" werd opnieuw een oproep gedaan om je aan te melden voor de schietvereniging. Er werd een vergadering belegd in Café City Corner (het noog steeds bestaand café hoek Jonker Fransstraat in Rotterdam). Naast Rob van Ammers en Henk van der Ende kwamen daar Rinus Pols, gebroeders Van der Stelt, Henk de Koning (als vertegenwoordiger van COM) en mr. Versteeg bijeen.

De schietvereniging werd opnieuw gestart. Rob van Ammers bleef voorzitter,  Henk van der Ende secretaris/penningmeester en Rinus Pols werd algemeen bestuurslid. Dat was het gehele bestuur van een vereniging met een handje vol leden.

Het bestuur vond al snel een locatie in Barendrecht waar geschoten kon worden. Als onderafdeling van de schietverenging "De Vrijheid Barendrecht". In augustus 1962 keerde het COM sv afdeling Rotterdam terug in Kralingen, nu als onderafdeling van de Vrijheid Rotterdam. Er werd eenmaal per twee weken geschoten met, nog steeds, door de Van Ghentkazerne ter beschikking gesteld geweren.

Mr. Versteeg had inmiddels de statuten voor de vereniging opgesteld. Zo kon op 5 februari 1963 de Contact Oud Mariniers schietvereniging afdeling Rotterdam officieel worden opgericht.

Toen het schietgebeuren eindelijk van de grond was voelde Rob van Ammers er eigenlijk niet zo veel meer voor om voorzitter te blijven. Hij zag heel goed dat, wilde de zaak doorgroeien, er een nieuwe man moest komen. Nu dat was Chiel Harte. Deze had ambitie om de vereniging groter en sterker te gaan maken. Er werd toen elke week op zaterdagmorgen geschoten. De ene week in Kralingen op de banen van de KSVR en de andere week in Breda.

De 60’er jaren en het aandeel van de COM sv afd. Rotterdam in het ontstaan van de KNSA

Schietvereniging De Vrijheid ambieerde een schutter van hen uit te zenden naar de Olympische Spelen van 1964. Er bestond nog steeds niet zoiets als wat nu de KNSA is!!  Daar werd door De Vrijheid subsidie voor aangevraagd bij het ministerie van “Sport en Recreatie”. De toenmalige minister, Marga Klompe, vond dat subsidiëren alleen kon als er een landelijke organisatie zou komen.  De Vrijheid was landelijk de grootste schuttersvereniging. Zij is na de oorlog ontstaan als een soort semi-"Landelijke weerbaarheid" (een organisatie die in tijden van oorlogsdreiging als gewapende macht kan worden ingezet). Zij wilde versneld zo’n overkoepelende organisatie oprichten. Daarbij wilde zij wel het karakter van “landelijke weerbaarheid” doortrekken naar die, op te richten, landelijke organisatie. Hierbij dient opgemerkt te worden dat die jaren spannende tijden waren in de “koude oorlog”. De Berlijnse muur werd ook in die tijd gebouwd.

Het bestuur van onze vereniging wilde - als oud-mariniersvereniging - echter meer zuiver de schietsport bedrijven en het COM gebeuren ondersteunen. Men wilde niet als een soort "weerbaarheid" onder een burgerbestuur vallen, dat kon zeggen: "Vooruit onder de wapenen". Als "Het Korps" ons nodig heeft dan gingen we toch wel. Tot die tijd wilde men gewoon lekker sportschieten en van die weerbaarheidverplichtingen af.

In het Jagershuis te 's-Gravenhage is er een vergadering belegd  waarin  bijzonder felle discussies hebben plaatsgevonden tussen enerzijds COM sv afdeling Rotterdam (vertegenwoordigd door Henk van der Ende, Rinus Pols, Chiel Harte en Henk de Koning) en anderzijds de Vrijheid en de Jagersvereniging.

 De bestuursleden van onze vereniging hebben weten te voorkomen dat de statuten zo werden aangepast dat de (toen bedachte) K.N.S.A. niet de "weerbaarheids" kant uitging door te dreigen met het feit dat alle COM-leden (toen landelijk 8.000 man) als leden COM sv. afdeling  Rotterdam naar voren zouden worden geschoven. We zouden dan de grootste landelijke vereniging zijn geworden, iets wat de anderen niet graag zagen gebeuren. Er werd een werkgroep K.N.S.A.(Koninklijke Nederlandse Schutters Associatie) opgericht. Bestuursfuncties werden door COM-leden niet waargenomen door het besef dat: we hier toen nog niet genoeg ervaring voor in huis hadden.

70’er jaren en het aandeel van de COM sv afd. Rotterdam in het ontstaan van de “Leusden-week”

In de herfstvakantie wordt ieder jaar, op de schietbanen van de Koninklijke Marine op de Leusderheide, een schietwedstrijd op de diverse disciplines georganiseerd voor oud-mariniers. Ongeacht of iemand lid is van een schietverenging of niet kan hij daar komen schieten met eigen wapen(s) of door het Korps Mariniers ter beschikking gestelde wapens. De COM sv. afdeling Rotterdam is ook van dit evenement de initiator geweest.

Het Landelijk COM verzocht de COM sv. afdeling Rotterdam in 1969 om een groot landelijk schietwedstrijd te organiseren, waarbij alle (oud mariniers) zouden komen schieten, ook die geen lid waren van een schietvereniging. Het hoofddoel was alle oud mariniers eenmaal per jaar bij elkaar voor de gezelligheid bij elkaar krijgen. Het schieten kwam op de tweede plaats.

Tijdens een vergadering bij de voorzitter (Chiel Harte) thuis bespraken Rinus Pols, Henk de Koning en Henk van der Ende hoe een en ander aangepakt zou moeten worden. Als locatie werden de landelijk centraal gelegen Marineschietbanen op de Leuserheide gekozen. De organisatie was een enorme klus ook de vrouwen van Pols, Van der Ende en Harte en diens kinderen meehielpen. Het Korps gaf zijn volledige medewerking door het beschikbaar stellen van de banen en het lenen van grote commandotenten. Zo werd in oktober 1969 voor het eerst de “Leusdenwedstrijden” gehouden. Het werd zo’n groot succes dat er werd besloten de wedstrijd een jaarlijks terugkerend geheel te laten zijn.

In het tweede jaar kwam de Heer Cats erbij. De organisatie werd toen een driemanschap Harte, Cats en Pols. Van der Ende was, indien zijn werk dat toeliet, trouw aanwezig en hielp waar het nodig was.

In de beginfase duurde de wedstrijd “maar” 4 dagen (zaterdag, maandag, dinsdag en woensdag). Dit breidde zich door de grote opkomst snel uit tot een week met twee zaterdagen uitgezonderd de zondag. Met Cats kwam er ook een flinke aanhang mee, zijn vrouw en een stuk of zes kinderen. Dit verhoogde de sfeer enorm, want die begonnen met de nu al weer traditionele nasihap in elkaar te draaien. Chiel Harte en Rinus Pols hebben de heer Cats nog vijf jaar ter zijde gestaan. In 1975 overleed Chiel Harte en de organisatie van de Leusdenweek werd overgenomen door COM sv. afdeling Utrecht.

 De vereniging na 1975

Het overlijden van Chiel Harte was een enorme dreun voor de vereniging aan. De situatie was ook zo gegroeid dat het bestaan van de vereniging zonder Chiel Harte haast ondenkbaar was. Hij was in de loop der tijd de motor geworden waar de hele club op draaide. De begrafenis van Chiel Harte was een enorme en indrukwekkende gebeurtenis. Er was een groot medeleven en zeker niet in de laatste plaats van Het Korps, ons nationale driekleur lag op z'n kist en zowel hooggeplaatste officieren als zijn dagelijkse maatjes kwamen om afscheid van hem te nemen en hem op zijn laatste gang te begeleiden. Menige neus werd quasi langs de ogen strijkend gesnoten. Want dat men deze man nu echt kwijt was dat beseften ze heel goed.

Henk van der Ende, al vier jaar uit het bestuur, werd teruggehaald. Er werd een bijzondere ledenvergadering belegd waarbij hij tot voorzitter werd gekozen. Met de kreet "Pet op en kom de ring weer in" ging het bestuur weer aan de slag. Omdat er nu niemand meer was met voldoende vrije tijd werd de "doe-het-zelf" werkzaamheid ingevoerd. Het bestuur werd uitgebreid en de verschillende werkzaamheden die voorheen door Chiel Harte werden uitgevoerd werden naar de ingestelde commissies gedirigeerd. Er kwam een feest-, geweer- en een pistoolcommissie.

Het toen gekozen bestuur werd toen eigenlijk een driemanschap. De voorzitter Henk van der Ende, vicevoorzitter Jaap de Graaf (hij was als achtergrondinformatieman een vraagbaak voor Chiel Harte geworden), secretaris-penningmeester Rinus Pols met diverse adjuncts die dan tevens hoofd van verschillende commissies waren. Er kwam een piramidevormig organisatiepatroon in ons bestuursorgaan.

De negentiger jaren

Tegen het einde van 1989 meldde zich een krasse oude baas bij de secretaris met de vraag of hij lid kon worden van de vereniging. Zijn naam is Hans Speijer. Hij had als oorlogsvrijwilliger bij het Korps Mariniers gediend en heeft acties meegemaakt in onder andere, India.  Als oud-marinier was het op zich dus geen probleem om lid te worden van de vereniging. Het verzoek wekte echter wel verbazing bij het bestuur. De heer Speijer had onmiskenbaar last van een “Parkingson-achtige”handicap waardoor hij zijn handen en hoofd niet stil kon houden. Hij mocht lid worden maar eerst alleen met luchtgeweer schieten. Hij bleek echter een dermate fervent beoefenaar van de schietsport dat hij toch veel plezier kon beleven aan het schieten en met een “opgelegd” karabijn toch altijd de schijf goed wist te raken.

Toen Hans Speijer zich thuis voelde bij de vereniging klopte bij het bestuur aan met het aanbod de vereniging te sponsoren. Hij was directeur/eigenaar van een bedrijf met de naam Benecom bv. Een bedrijf dat speciale kitsoorten aan vliegtuigbouwers leverde. Dankzij de sponsoring hebben de schutters vele jaren op een grotere schaal kunnen deelnemen aan wedstrijden en trainingen. Dit bleek ook zichtbaar in de resultaten die als vereniging tijdens de diverse kampioenschappen werden behaald. De sponsorring maakte het ook mogelijk om de schutters die deelnamen aan wedstrijden te voorzien van gelijke trainingspakken en bijbehorende tas voor de schietbenodigdheden, zodat de vereniging als eenheid herkenbaar was. In de fotogalerij vind u het team, in uniform trainingspak,  gefotografeerd op de trappen  van de Van Ghentkazerne.

 Hans Speijer is ook nog een aantal jaren voorzitter van de vereniging geweest, Nadat hij zijn bedrijf had verkocht heeft hij de voorzittershamer overgedragen omdat hij besloot naar België te verhuizen en dan niet meer zo frequent op de verenigingsavonden aanwezig kon zijn. Er is een wisselprijs door Hans Speijer ter beschikking gesteld die zijn naam draagt. Jaarlijks wordt er intern door de leden een wedstrijd verschoten waarbij iedere schutter van dezelfde wapens en (gratis verstrekte) soort munitie gebruikt.

Invloed van de COM sv afdeling Rotterdam in het ontstaan van LOOCOM sv

Op aanzet van De heer Cats van COM sv afdeling Utrecht werd op 28 mei 1976 in Driebergen een vergadering belegd met het doel oprichting van het Landelijk Overleg Orgaan Contact Oud Mariniers schietvereniging (LOOCOM SV). Hier kwam een verschil van mening naar voren tussen de initiatiefnemer Cats en het bestuur van de COM sv afdeling Rotterdam. De heer Cats wilde een overkoepelend bestuur boven alle verenigingen. Het bestuur van onze vereniging wilde geen orgaan wat mogelijk een eigen leven kon gaan leiden en straks regels op zou kunnen leggen. De afstand tussen het hoofdbestuur en de schutter werd in hun visie te groot. Beter vonden zij dat elke COM sv afdeling eenmaal per periode woord- en penvoerder zou zijn voor het LOOCOM sv, zodat het schietgebeuren een aangelegenheid zal blijven voor de sportschutters. Het Rotterdams voorstel werd aangenomen. Gevolg was wel dat de Rotterdamse grootbekkers weer voor 3 jaar de klos als penvoerder voor het LOOCOM sv en de bijbehorende  organisatie van de Leusdenweek. Dit werd hen nu opnieuw in de schoot geworpen voor de periode 1978 t/m 1980.

In 1981 ging de LOOCOM sv scepter van onze vereniging naar de COM sv afdeling Noord-Holland. Zij hebben jarenlang de Leusdenweek georganiseerd, waarbij de opening van de Leusden schietweek  tijdens het derde lustrum - geopend door Brigadegeneraal der mariniers titulair h.d. G.P. Ciesberts -, een waar hoogtepunt genoemd mag worden.

Intern had het LOOCOM sv  nogal problemen met het vinden van een nieuwe penvoerende vereniging voor 3 jaar, vooral omdat niet iedere afdeling zichzelf capabel achtte om de daaraan verbonden verplichting uit te voeren om de Leusdenweek te organiseren. De COM sv afdeling Utrecht was bereid het Leusden gebeuren te runnen. Tot op heden draagt deze vereniging zorg voor de organisatie van de “Leusdenweek”.

 De huidige stand van zaken en de toekomst

De COM sv afdeling Rotterdam is in de loop der jaren uitgegroeid tot een gezonde vereniging met meer dan 100 leden, die regelmatig goed presteren tijdens landelijke kampioenschappen.

Naast het verlenen van mogelijkheid tot training en deelnemen aan schietwedstrijden worden de verenigingsavonden en -ochtenden ook gebruikt als gelegenheid tot sociaal contact voor een spelletje biljart, kaart, dart onder het gebruik van een kopje koffie etc.

De vereniging  heeft in 2003 zijn 40-jarig bestaan gevierd

In 1994 is het 25-jarig bestaan van de Leusden-(schiet)week gevierd. Wegens een MKZ-crises en door aangescherpte milieueisen zijn er na 1998 geen Leusden-schietweken meer georganiseerd kunnen worden. Zodra de banen weer ter beschikking staan zal de organisatie weer worden opgevat.

De KNSA is uitgegroeid tot een florerende organisatie met meer dan 25.000 leden die is verworden tot een belangbehartiger van alle sportschutters in Nederland. Het LOOCOM sv bestaat nog, maar is een niet actieve organisatie. De diverse afgevaardigden komen bijeen wanneer er een belangrijke punt te bespreken is. Uit het bovenstaande mag worden geconcludeerd dat door “de mannen van het eerste uur” van onze vereniging organisaties zijn opgezet die thans voorzien in een maatschappelijke behoefte.

De vereniging kent thans drie ereleden, te weten:

- Henk van der Ende        

Hij schiet zelf niet meer actief, maar bezoekt de vereniging nog wel op voorkomende gelegenheden.

- Rinus Pols                       

Hij is tot 1999 penningmeester van de vereniging gebleven en heeft de kas, goed gevuld, overgedragen aan zijn opvolger. Hij is nog steeds iedere verenigingsavond/-ochtend aanwezig en schiet af en toe nog een wedstrijd mee.

- Jaap de Graaf                  

Hij heeft in wisselende functies tot 2001 in het bestuur gezeten en na een korte pauze  sinds 2004 weer actief als 2^e secretaris

De jongere generatie zal nu de kar moeten gaan trekken en er voor zorg dragen dat de vereniging in dezelfde goede “gezondheid” verder blijft leven.

Verantwoording en herkomst van de tekst

Het bovenstaande artikel is al in oktober 1984, in enerzijds een meer uitvoerige omvang en anderzijds met een beperking tot de jaren 1980, opgetekend door Wout van Biezen uit de mond van Rob van Ammers, en later in een gezamenlijke bespreking op de baan met Henk van der Ende, Rinus Pols, Jaap de Graaf en Huib Bruinhof verder aangevuld.

De tekst is, bij de realisatie van deze website ingeperkt, aangepast en aangevuld door Robert Korst. De originele tekst, zoals deze in eerste aanleg is opgetekend, is voor geïnteresseerden beschikbaar bij de secretaris van de Contact Oud Mariniers schietvereniging afdeling Rotterdam. 

Overzicht van de leden van het dagelijks bestuur van 5 februari 1963 tot heden

 Voorzitters:

Rob van Ammers             van     1963    t/m      1964

Chiel Hartte                      van     1964   t/m      1975

Henk van der Ende           van     1975   t/m      1979

Daan van Leeuwen           van     1984   t/m      1994

Hans Speijer                     van     1994   t/m      1999

Alex Kreijl                        van     1999   t/m      2001

Johan Monster                  van     2001   t/m      2004

Henk van der Ende           van     2004   t/m      2007

Wout van Biezen               van     2007  t/m      heden

 Secretarissen

Henk van der Ende             van     1963   t/m                                (dubbelfunctie) 

Rinus Pols                          van     1975   t/m                                (dubbelfunctie)

Fons van der Kraats           van                t/m

Nout Leijnse                       van                t/m

Robert Korst                       van               t/m       1992

Gerard van der Bergh        van      1992    t/m       1994

Peter Dallmeier                  van     1994     t/m       1997

Jaap de Graaf                    van     1997     t/m       2001

Al Biester                           van     2001    t/m       2002

Robert Korst                     van     2002     t/m       2003

Peter Malléé                      van     2003      t/m      2004

Peter Franke                      van     2004     t/m       2006

Wout van Biezen               van    2006       t/m       2007

Peter Franke                     van     2007      t/m       2008

Al Biester                          van     2008      t/m       heden

 Penningmeesters

Henk van der Ende            van     1963   t/m      1965                 (dubbelfunctie)

Rinus Pols                          van     1955   t/m      1999

Peter Bastemijer                 van     1999   t/m      2001                 (van 2001 t/m 2002 waarnemend)

Henk van der Veer             van     2002   t/m      2006

Henk Strückman                 van     2006   t/m      2008

 Peter Franke                      van     2008   t/m      2008

Tom Willemse                     van     2009   t/m      heden